- १८ भाद्र २०८३, बिहीबार / Sep 3, 2026
महोत्तरी, १८ भदाै । भोटेकोशी बाढी आएको एक साता बितिसक्दा पनि महोत्तरीका केही परिवारका लागि समय रोकिएजस्तै भएको छ । आफन्त सकुशल फर्किने आशामा परिवारका सदस्यहरू दिनरात मोबाइल हेरेर बसिरहेका छन् ।
बर्दिबास–३ गौरीडाँडाकी सरिता विष्टको हातमा मोबाइल छुटेको छैन । छिनछिनमा मोबाइलको स्क्रिन हेर्छिन् । तर, एक सातादेखि छोराको खबर आएको छैन । घरमा चुल्होसमेत राम्रोसँग बल्न सकेको छैन । अपर त्रिशूली–१ जलविद्युत् आयोजनामा कार्यरत उनका छोरा सौभाग्य विष्ट भोटेकोशी बाढीपछि सम्पर्कविहीन भएका हुन् ।
‘बाबुले मामु ठिकै छु भनेर फोन गरी हाल्छ कि भन्ने लाग्छ । एकछिन यो मोबाइल छाडेकी छैन’, सरिताले भनिन्, ‘अहिले सौभाग्यबाहेक कुनै कुरा सम्झन सक्दिनँ ।’ भदौ १० गते बिहान छोरासँग कुराकानी भएको उनले बताइन् । बाढीको खबर आएपछि पुनः सम्पर्क गर्न खोजे पनि बिहान ९ बजेदेखि फोन सम्पर्क हुन नसकेको उनको भनाइ छ ।
सौभाग्यको खोजीका लागि उनका बुबा ध्रुव विष्ट र मावलीघरका आफन्त रसुवा पुगेका छन् । ‘एकचोटि त भन्दियोस्, मामु म फसेको थिएँ, अब निस्केँ’, सरिता भन्छिन्, ‘सौभाग्यको यति वचन सुन्ने अभिलाषाले एकछिन मोबाइल छाडेकी छैन ।’
मेकानिकल इञ्जिनियर रहेका सौभाग्यको आम्दानीबाट परिवारको दैनिकी चल्दै आएको थियो । छोरा सम्पर्कविहीन भएपछि परिवार आर्थिक र मानसिक दुवै रूपमा संकटमा परेको छ ।
बर्दिबास–९ पशुपतिनगरको गोमस्ता टोलमा खिलबहादुर राना मगरको परिवार पनि छोरी जोयाको खबर पर्खिरहेको छ । अपर त्रिशूली–१ जलविद्युत् आयोजनामा कार्यरत जोयासँग भदौ १० गते बिहान ९ बजेदेखि सम्पर्क हुन सकेको छैन ।
‘सन्तानका नाममा तीनवटी छोरी छन् । अलि लेखपढ भएकी हुँदा जोयाकै भरमा परिवार चलेको छ’, पिता खिलबहादुरले भने, ‘जसमाथि जिन्दगी सुम्पन्न खोज्थेँ, उही सम्पर्कविहीन भएकी छ ।’
छोरीको खोजीका लागि उनले आफैँ हेलिकोप्टर भाडामा लिएर रसुवा र नुवाकोटका त्रिशूली किनारका विभिन्न क्षेत्रमा पटक–पटक खोजी गरे । तर, अहिलेसम्म छोरीको अवस्था पत्ता लाग्न सकेको छैन । छोरीको खोजीमा हिँड्दाहिँड्दै पनि खबर नपाएपछि खिलबहादुरका आँखामा आँसु रोकिएका छैनन् ।
मटिहानी–७ का ४० वर्षीय गङ्गाराम मण्डलको परिवार पनि उनको एक फोनको प्रतीक्षामा छ । भदौ ९ गते गङ्गारामले पत्नी गुञ्जालाई फोन गरेर ‘म गोसाइँकुण्ड जाँदैछु’ भनेका थिए । त्यसपछि उनी परिवारको सम्पर्कमा आएका छैनन् ।
गङ्गाराम काठमाडौँस्थित रिचा टुर्स कम्पनीमा भान्सेको काम गर्थे । कम्पनीका पाहुनासँगै उनी भदौ ९ गते रसुवा गएको परिवारले जनाएको छ ।आमा, पत्नी र चार छोराछोरी उनको खबर पर्खिरहेका छन् ।
‘उहाँसँग सम्पर्क भएको छैन । आमा र चार छोराछोरी निरन्तर उहाँलाई सम्झिरहेका छन्’, गुञ्जाले भक्कानिँदै भनिन् ।परिवारको एउटै सहारा गङ्गाराम सम्पर्कविहीन भएपछि घरमा बेचैनी बढेको छ ।
जलेश्वर–७ का हशन अन्सारी पनि भदौ १० गते बिहानदेखि सम्पर्कविहीन छन् ।केही समयअघि मात्रै रसुवाको एक जलविद्युत् आयोजनामा मेकानिकको काम थालेका हशनले अन्तिमपटक भदौ ९ गते आमा मुलिमा खातुनलाई फोन गरेका थिए ।केही दिनमै एक साताको बिदा लिएर घर आउने बताएका हशन त्यसपछि सम्पर्कमा आएनन् ।
‘दिनदिनै घरमा फोन गर्थ्यो । भदौ १० पछि पनि फोन आउने प्रतीक्षामा छौँ’, उनका पिता माजिद अन्सारीले भने, ‘यही भदौ १० यता घरमा चुल्हो बलेको छैन । आफन्त जो आउँछन्, घरमा सबैका आँखा टिलपिलाएका हुन्छन् ।’ कसैले हशनबारे राम्रो खबर सुनाउला कि भन्ने आशामा परिवार बसेको छ ।
भोटेकोशी बाढीपछि रसुवा र नुवाकोटमा सम्पर्कमा आएका महोत्तरीका १८ जनालाई जिल्ला प्रशासन कार्यालयले सुरक्षित रूपमा परिवारको सम्पर्कमा पठाइसकेको जनाएको छ । महोत्तरीका प्रमुख जिल्ला अधिकारी इन्द्रदेव यादवका अनुसार बाढीपछि सम्पर्कविहीन भएका १९ जनामध्ये ६ जना परिवारको सम्पर्कमा आइसकेका छन् ।
‘अब महोत्तरीका १३ जना सम्पर्कविहीन हुनुहुन्छ । उहाँहरूको खोजी र सम्पर्कको प्रयास निरन्तर भइरहेको छ’, प्रजिअ यादवले भने, ‘विश्वास गरौँ, सबै सकुशल भेटिनुहोस् ।’ सम्पर्कविहीन आफन्तको प्रतीक्षामा रहेका परिवारका लागि हरेक दिन आशा र पीडाबीच बितिरहेको छ । उद्धार तथा खोजी टोलीले हराइरहेकाहरूको अवस्था पत्ता लगाउने प्रयास जारी राखेको छ ।
