- १४ जेष्ठ २०८३, बिहीबार / May 28, 2026
काठमाडौँ । सामाजिक संजालमा भाइरल भइरहेको एउटा भावुक तस्वीरले हेर्ने जो कोहिका आँखा आशुले भरिन्छन् । जुन तस्वीरले मानिसलाई भावुक मात्रै बनाउदैन, महानगरको कार्यशैली प्रति कटाक्ष पनि गर्ने गरिएको छ ।
टेकुस्थित प्रसूति गृहको दुई नम्बर गेट अगाडि ठेलामा पानीपुरी र चटपटे बेच्दै परिवार पेट मरिरहेकी र दैनीक गुजारा चलाई रहेकी शर्मिला तामाङको काठमाडौँ महानगरले बज्रपात नै पारिदिएको छ । उनको रोजीरोटी खोसेपछि अहिले मेयर बालेन साहको चौतर्फी आलोचना हुन थालेको छ ।
हालै शर्मिला तामाङको ठेला महानगरले उठाएपछि उनले बिलौना गरिरहेको भिडिओले आम नागरिकको ध्यानाकर्षण गरिरहेको छ भने शासकहरुको निदहराम हुनेगरी गिज्याईरहेको छ । महानगर र मेयर बालेन्द्र शाहको कार्यशैलीमाथि प्रश्न मात्रै उठाइरहेको छैन, यसले सर्वहारा वर्गको हवाला दिने नक्कली कम्युनिष्टहरुको पनि पसिनैपसिना आउनेगरी सरापीरहेको छ ।
गरिखाने भाँडोमा महानगरले कब्जा गरेपछि शर्मिलाका आँसु रोकिएका छैनन्, उनको अवस्था र महानगरको दादागिरी देख्ने जोकोहीको पनि आँखा रसाएका छन् । दुई वर्ष देखि सडकमा व्यापार गर्दै आएकी शर्मिलाका श्रीमान् दिलीप खड्का तीन महिनादेखि बिरामी जीवन धकेलीरहेका छन् । जीवनको सहारा श्रीमान् नै बिरामी भएर थलापरेपछि उनकोे चुल्हो बाल्न छोडेको थियो ।
पीडै पीडामा जीन्दगी धकेलीरहेकी शर्मिलाको एक मात्रै सहारा थियो ठेला गाडा र सडकको व्यापार । त्यहीपनि महानगरले खोसिदिएपछि धुवादार जीन्दगी बनेको छ । उनले सडकमा गुडाएर जोहो धानिरहेको ठेला पनि विदेशमा बस्ने मनकारी मान्छेले गरेको सहयोगबाट किनेको शर्मिलाले बताइन् ।
उनका श्रीमान् दिलीप घर घरमा रगं लगाउने काम गथ्र्ये तर आफै विरामीले थलापरेपछि घरको खर्च टार्न पनि मुस्किल थियो । उनी सन्चो भएपनि घरको चुल्लो बल्थ्यो होला तर, अहिलेको अवस्थामा अब कसरी घरको खर्च टर्छ भन्ने प्रश्नको जवाफ शर्मिला नाजवाफ छिन् । महानगरसँग उनको जम्काभेट पहिला पनि हुने गरेको थियो तर यसरी ठेला नै उठाएर लगेको पहिलो पटक हो ।
उत्त दिनको अवस्था सम्झिँदा शर्मिलाका आँखा रसाउँछन् । घाँटीमा ऐठन हुन्छ र मुखबाट वाक्य फुट्दैन । महानगरका कर्मचारी आउँदै छन् भन्ने थाहा भइदिएको भए ठेला नै कोठा बाहिर ननिकाल्ने भन्छिन् शर्मिला । ठेला थन्काएर श्रीमानलाई अस्पताल लाने तयारीमा लागेकी शर्मिलाको अचानक महानगरको टोली आयो र उनको ठेलामा भएका सामान लछार पछार पा¥यो ।
ठेलालाई गाडीमा हालेर लग्यो । श्रीमान्को औषधि उपचार अनि आफ्नो पेटको गास खोसिन थालेपछि शर्मिलाले ठेलालाई नै अँगालो हाल्दै रुदै कराउँदै महानगरको गाडीमा उक्लिन पुगिन् । ठेलालाई छाडिइदिन उनले हार गुहार गरिन् । राई कराई गरिन् तर, उनको आवाज सुनिदिने र दुःख बुझिदिने कोही भएन, अन्ततः ठेलासंगै टेकु पु¥याइयो । उनको मात्रै ठेला थिएन त्यहाँ ।
उनकाेसंगै कैयौंका जीवन चलेका ठेलामाथि काठमाडाै महानगरको डोजर चल्यो । डोजरले धेरैका ठेला किच्दैगएपछि शर्मिलाका अगाडि लाचार भएर त्यो दृश्य हेर्न बाहेक कुनै विकल्प थिएन । अनि ठेलामा अंगालो हालेर कराउन थालिन् र बच्चालाई सडकमै छोडेर ठेला बचाउन त्यहाँ पुगेर विलौना गरिरहिन् ।
महानगरले आफ्नो पेटमा लात हान्दा पनि महानगर मेयर बालेन शाहप्रति उनको कुनै गुनासो छैन । तर एउटा सन्देश भने पक्कै छ । काठमाडौंका सडक पेटी खुल्ला पार्नु सबैको दायित्व हो तर यसरी कैयौं ठेलाबाटै गुजारा चलाएकाहरुको उठिबास लगाउनु राम्रो होइन भन्छिन् उनी ।
बिरामीलाई मेयर बालेनले निः शुल्क उपचार गराइदिएको सुनेकी थिए । उनलाई त्यसो गरेकोमा उनले उल्टै धन्यवाद दिइन् । परिआएको खण्ड आफ्नो एकमात्र सहारा श्रीमानको पनि मेयर शाहले निः शुल्क उपचार गरिदिनेमा विश्वस्त छन् । तर अब फेरी सडकमा गएर व्यापार गर्ने आँट उनीसंग छैन ।
धनी मानिस र माफियाका कारण कुरुप बनेको शहरको चोला फेर्ने मेयर बालेन्द्र शाहले राम्रै गरेको प्रति धन्यवाद दिइन् । तर, गरिब जनताको लागि भने मेयर शाहले बेठिक गरेकोमा उनको आपत्ति पनि छ । शर्मिला आफूलाई जस्तो बज्रपात अरू कसैलाई नहोस् भन्ने कामना गरिरहेकी छिन् ।
चुनाव आउँदै छ, यो चुनावले गरिव दिन–दुःखीहरुको दिलमा घाम र पीडामा मलहम लगाउने अवस्था आउनेमा भने शंकै छ । सर्वहाराका भोटले जित्ने पछि पहिलो प्रहार उनै दिन दुःखीमाथि गरिने भएकाले आशावादी पनि नभएको उनको बुझाइ छ ।
