सुविधाका नाममा जनतालाई सास्ती

काठमाडौं । विकासका लागि ‘लाइफ लाइन’ भनिएको बेनी–जोमसोम र बेनी–दरबाङ सडकले जनतालाई सुविधा भन्दा बढी सास्ती दिएको छ । यो विषय अहिले जिल्लामा बहस हुने गरेको छ । विकासका लागि सडक पहिलो पूर्वाधार मानिन्छ तर म्याग्दीको सन्दर्भमा सडककै कारण जनताले पाएको सास्ती र सुविधाको तुलना गर्दा सुविधा भन्दा बढी सास्ती पाएका छन् ।

सुविधाकै लागि भनेर सडक निर्माण गरिन्छ। सडक यात्रीहरुको सुविधाका लागि मात्र नभएर ढुवानी, बजारीकरण र गाउँ र सहरलाई जोड्ने माध्यम पनि हो । म्याग्दीको सदरमुकाम बेनी बजार राष्ट्रिय राजमार्गसँग जोडिएको करिब तीन दशक भयो । २०४८ मा सुरु गरेर २०५२ सालमा मार्ग खुलेको बेनी–मालढुंगा सडक निर्माण भएपछि म्याग्दी राष्ट्रिय राजमार्गसँग जोडिएको थियो ।

बेनी राष्ट्रिय राजमार्गसँग जोडिएको १२ वर्षपछि २०६४ सालमा नेपाली सेनाले बेनी–जोमसोम सडकको ‘ट्र्याक’ खोलेर २०६७ सालमा सडक विभागलाई हस्तान्तरण गरेको हो । ७६ किलोमिटर दूरीको यो सडकमार्गबाट हिमालपारिको जिल्ला मुस्ताङलाई देशको संघीय राजधानी काठमाडौँ, प्रदेशको केन्द्र पोखरालगायत देशका अन्य सहरहरुसँग जोड्ने एकमात्र माध्यम हो। कालीगण्डकी नदीको तिरैतिर, अनेकौँ भिर र पहरालाई छिचोल्दै यात्रा गर्नुपर्ने यो सडकको अन्य कुनै विकल्प नहुँदा ज्यानको माया मारेर यात्रा गर्नुपर्ने बाध्यता रहेको छ।