गुजारा नचलेपछि फेरि भारततर्फ युवाको लर्काे

महेन्द्रनगर । सोमबार बिहान कञ्चनपुरको पश्चिमी सीमा नाका गड्डाचौकीमा सात जनाको समूह भेटियो । उनीहरूले निधारमा रातो टीका, कानमा फूल, मुखमा मास्क र पिठ्यँुमा झोला भिरेका थिए ।

नेपालतर्फ बेला–बेला फर्केर हेर्दै, भारततर्फ आफ्ना पाइला अगाडि बढाइरहेका थिए उनीहरू । त्यही सात जनाको समूहमा कञ्चनपुरको शुक्लाफाँटा नगरपालिका–३ जोनापुरका ३२ वर्षीय गणेशदत्त जोशी पनि छन् । जोशी महामारीको संक्रमणबाट बच्न चैत महिनामा भारतको बैंगलोरबाट गड्डाचौकी नाका हुँदै नेपाल फर्किनुभएको थियो ।

तर, काम नगरीकन बस्दा घर चलाउनै समस्या भएपछि उनी महामारीकै बीच रोजगारीका लागि फेरि भारत पगेका हुन । ‘कोरोनाबाट बच्न रोगले मरे पनि नेपालमै मर्छु भन्दै चैतमा भारतबाट घर फर्किएको थिएँ ।’ जोशीले भने, ‘तर के गर्नु यहाँ रोगले भन्दा पहिला भोकले मर्नुपर्नेजस्तो स्थिति आयो ।’ घर फर्किएको ६ महिनासम्म बेरोजगार बस्नुपर्दा दुई छाक टार्न पनि मुस्किल भएपछि फेरि भारत जान बाध्य भएको जोशीले बताए। ‘भोकले मर्नुभन्दा त रोगले मर्नु राम्रो जस्तो लागेर बाध्य भई भारत जाँदै छु ।’ हिमालय टाइम्सबाट…