असल कम्युनिस्ट

उबेला उसलाई
रातो मन पर्दैन थियो
किनकि,
रातो भनेको बिद्रोह हो
रातो भनेको क्रान्ति हो ।

उबेला उसले,
रातो झण्डा बोक्ने
ती राता मान्छेहरु
पटक्कै मन पराउँदैथ्यो
किनकि,
राता मान्छेहरु भनेका
माओवादीहरु थिए
माओवादीहरु भनेका
राता मान्छेहरु थिए
अर्थात् क्रान्तिकारीहरु
त्यसैले,
उसलाई उबेला
क्रान्तिकारीहरूको
काचै मासु खाँउ खाँउ झै लाग्थ्यो ।

उबेला रातो रङ्ग प्रति
यति विग्न वितृष्णा
थियो कि उसलाई
उसले आफ्नो श्रीमतीलाई
रातो साडी, रातोचुरा
र रातो लिबिस्टिकसम्म पनि
लगाउन नै बन्देज गरेको थियो ।

उबेला
उसको लागि
रातो रंङसँग सम्बन्धित्
सबै मान्छेहरू आतंककारी लाग्थे
त्यसैले
उनीहरू जहाँ भेटिन्छन्
त्यहीँ मारिदिउँ झै लाग्थ्यो ।

तर
अचम्म
समय बदलिए झै
मान्छेहरू पनि
यति चाँडै बदलिँदा रहेछन् कि
जसको उदाहरण
अचेल ऊ बनेको छ
ऊ अर्थात् कमरेड रणभूमि ।